Turystyka

5. Szlak Pejzażowy

Kołbiel - Otwock.
Długość 31 km. Znaki zielone.

Na trasie prawie wszystkie formy krajobrazu w okolicach Otwocka: dolina Świdra, krawędź wysoczyzny, tereny aluwialne z licznymi wydmami, zróżnicowane zbiorowiska leśne, torfowiska, nadrzeczne łąki, pola uprawne, różne typy zabudowy wsi i miast. Trasa szczególnie piękna wiosną i wczesną jesienią. Można ją podzielić na dwa odcinki:

5.A. ŚLADAMI KOŁBIELSKIE.J KULTURY LUDOWEJ

Kościół w Kołbieli
fot.Paweł Ajdacki

(0 km) Szlak rozpoczyna się na rynku w Kołbieli, przy przystanku autobusowym. To duża wieś gminna przy skrzyżowaniu dróg krajowych Warszawa - Lublin i Mińsk Mazowiecki - Grójec. w l. 1532-1869 miasto prywatne. Zabytkowy układ urbanistyczny z rynkiem, neogotycki kościół z przełomu XIX i XX w., zespół pałacowo-folwarczny w Starej Wsi (część Kołbieli) z poł. XIX w. Kultywowane są w Kołbieli elementy tradycyjnej kultury ludowej, niegdyś bardzo silnej w tym regionie.

Pałac Zamoyskich w Starej Wsi
fot.Paweł Ajdacki

Z rynku za znakami zielonymi nad Świder i jego prawym brzegiem na pn. pośród łąk. Dochodząc do Sępochowa mijamy dużą łachę rzeczną, Przy której stał młyn wodny. Przez most na lewy brzeg pomiędzy zabudowania Sępochowa - typowej "ulicówki". We wsi kilka budynków drewnianych i dwór z XIX w; Pomiędzy domami kierujemy się na zach. (tu słabe oznakowanie). Po minięciu ostatnich zabudowań idziemy polnymi dróżkami i miedzami, a dalej lasem w kierunku szosy Warszawa - Lublin. Po drodze torfowiska wysokie. Przy szosie miejsce biwakowe. Niedaleko szlaku przy szosie pomnik upamiętniający udany zamach żołnierzy AK na hitlerowskiego starostę z Garwolina.

Dalej na pd-zach. pośród różnorodnych zespołów leśnych, wydm i torfowisk do bardzo ciekawego rezerwatu leśno-torfowiskowego "Bocianowskie Bagno". Za nim dochodzimy do uroczyska Bocian, gdzie przy lokalnej szosie kolejne miejsce biwakowe. Przechodzi tędy ciekawa ścieżka dydaktyczna LASY CELESTYNOWSKIE. Przekroczywszy szosę podążamy poprzez bory sosnowe do Celestynowa. Jest to duża wieś gminna. Bardzo dobry punkt wypadowy w okoliczne lasy. Znakowane szlaki prowadzą stąd m.in. do Otwocka, Osiecka, Zabieżek. Pośród zabudowań dochodzimy do stacji PKP Celestynów (13,0 km). Obok niej pomnik upamiętniający słynną akcję uwolnienia więźniów z pociągu jadącego do Oświęcimia, opisaną w książce A. Kamińskiego "Kamienie na szaniec".

"Bocianie Bagno"
fot.Paweł Ajdacki

5.B. PREZ LASY CELESTYNOWSKIE I OTWOCKIE

Ze stacji ok. 1 km pośród zabudowy Celestynowa a następnie ścieżkami wśród malowniczych świeżych borów sosnowych do wsi Lasek (17,0 km). Tu węzeł szlaków: żółty nr 14.A Stara Wieś - Regut i niebieski nr 3.C Soplicowo - Celestynów. We wsi modernistyczna willa i liczne pomniki przyrody. Na skraju lasu, przy rozstaju dróg, miejsce odpoczynku. Dalej pośród piaszczystych wydm porośniętych sosnami z domieszką drzew liściastych zmierzamy do skraju wyraźnej dolinki, w której położona jest malownicza wioska Dąbrówka. Dalej pofałdowanym terenem do skraju lasu i nim ku północy. Malowniczymi laskami i dolinkami, którymi płyną okresowe strumyczki, wsiąkające w piaszczyste podłoże, wędrujemy do osady Okoły. To pozostałość po folwarku z XIX w. zniszczonym w 1944 r. Przez osadę przebiega stary trakt z Otwocka Wielkiego do Glinianki potocznie nazywany "czerwoną drogą", w związku z jego charakterystycznym kolorem (w czasie wojny Niemcy wybrukowali go cegłami). Przy trakcie kilka pomnikowych dębów. W Okołach węzeł ze szlakiem czerwonym nr 16.D Pogorzel Warszawska - Góra Kalwaria (24,0 km). Po przekroczeniu traktu idziemy dalej na pn-zach. początkowo przez zarastające dawne pola uprawne, potem przez młode zagajniki i fragmenty starszego lasu. Mijany teren jest w okresie wiosennych roztopów i jesiennych deszczy trudno dostępny. Stanowi on zimową ostoję łosi.

Po wyjściu z ostępów dochodzimy do szerokiego leśnego traktu. To ul. Hrabiego - granica administracyjna Otwocka. Dalej podążamy pośród mało zabudowanej dzielnicy Soplicowo. Powstała ona po I wojnie jako kolonia urzędnicza, a do Otwocka została przyłączona w 1932 r. Nazwy osiedla i wszystkich ulic nawiązują do "Pana Tadeusza". Zatopionymi w zieleni uliczkami dochodzimy do przystanku kolejowego Śródborów. Obok przystanku kościół z 1984 r. doskonale wkomponowany w krajobraz - jedno z ciekawszych dzieł nowej architektury sakralnej w Polsce. Przy peronie przechodzimy na drugą stronę torów.

Dworzec w Otwocku

Dalej szlak prowadzi wśród przeważnie drewnianej zabudowy Śródborowa rozrzuconej w starym sosnowym lesie. Przed wojną miejscowość słynęła z unikatowego mikroklimatu, bardzo wspomagającego leczenie chorób płuc. W granicach Otwocka od 1932 r. Na trasie liczne drewniane wille w stylu świdermajer z początku XX w. Zatopionymi w zieleni uliczkami niepostrzeżenie dochodzimy do centrum miasta. Szlak kończy się na dworcu PKP Otwock (31,0 km).

  Zwiedzanie Miasta

  Szlaki znakowane okolic Otwocka

  Wycieczki rowerowe

  Ścieżka przyrodnicza

  Sympatyk Otwocka